Het lied liet me duidelijk weer voelen:
De gezamenlijkheid van de eenzaamheid, die daardoor warm aanvoelde i.p.v. koud.
(Een deelneemster)
Ieder mens krijgt in het leven te maken met verlies. Met verdriet, teleurstelling, rouw. We zijn kwetsbare mensen. Onze samenleving heeft nogal wat moeite om daarmee om te gaan. We moeten sterk zijn, presteren, winnen. We leren om onze kwetsbaarheid te camoufleren, te verdringen, te verdoven. Maar daardoor kan er iets in ons verharden, of juist de interesse in het leven verliezen. En als dat in de samenleving op steeds grotere schaal gebeurt verhardt de samenleving als geheel, er komt meer afstand, meer eenzaamheid en minder vertrouwen. En erger nog: er komt geweld, oorlog.
Wat kan stembevrijding dan betekenen? Wel, bovenal: verzachting. Wie zichzelf kan openen en verzachten wint daarmee paradoxaal genoeg vaak ook aan stevigheid. En kan een factor van hoop worden. Muziek is een onvervangbare bron van heling.
Ik voel, ook door wat we nu in de wereld zien gebeuren, een grote urgentie om die heling al zingend op te zoeken met iedereen die daar naar verlangt. Om met elkaar een plek te creëren waar we ons niet hoeven afsluiten, waar we niet ons best hoeven doen, waar geen prestatie hoeft te worden geleverd. Een plaats waar we ons kunnen openen voor onze kwetsuren en onze rouw. Waar het niet gaat om winnen, maar waar onze verlies-ervaringen net zo welkom zijn. Waar we al zingend ruimte vinden en ruimte geven. Nieuwe ruimte. Waar alles kan trillen in ons binnenste, ons hart kan opengaan en ons zingen een geschenk wordt.
Nieuwe Ruimte, dus. Zo heet het programma dan ook. Het is een troostrijke bijeenkomst van (zelf)onderzoek, uitwisseling en zingen, die ik samen met mijn collega Sarah Jens geef. Ik beschouw het als een intens onderzoek naar een andere manier van omgaan met verlies, die heel nodig is in deze wereld.
We houden deze middagbijeenkomst op Goede Vrijdag, 3 april. Zodat je desgewenst dezelfde avond naar Het Lied van de Ziel kunt gaan, om daar in eenzelfde sfeer nog uitvoeriger samen te kunnen zingen.
Lees hier meer
Verdriet verwerken en beëindigen betekent onze gevoelens open en eerlijk onder ogen zien,
ze volledig uiten en loslaten, verdragen en aanvaarden zolang het duurt om de wond te helen.
We zijn bang dat als we verdriet eenmaal erkend hebben, we daardoor verpletterd worden, maar het tegendeel is waar.
Verdriet dat bewust ervaren wordt, lost op.
Verdriet dat niet geuit wordt, is verdriet dat tot in het oneindige voortduurt.
(Sogyal Rinpoche)
