Is deze nieuwsbrief niet goed leesbaar, klik dan hier voor de online versie 
 
 
Nog nooit had ik mij zo sterk gerealiseerd wat ik in kunst zocht. 
Nu wist ik het: opgaan in een verheven stilte. 
Ontkomen aan jezelf in sublieme rust.
(Henk van Os)


 
Het was de betreurde Joost Zwagerman die ooit dit citaat van Henk van Os aanhaalde. De ervaring waar van Os over schrijft had hij bij een schilderij van Mark Rothko, dat hem diep trof en waar hij een hele ochtend naar had gekeken. Ik word op mijn beurt getroffen door zijn woordkeuze: verheven stilte.

Trouwe lezers van deze nieuwsbrief-column kennen inmiddels mijn fascinatie voor de werking van stilte en voor het belang ervan voor wie musiceert.  In de zomer hebben we onze derde zang- en stilteretraite meegemaakt, en wat was dat ook voor mij weer een boeiende en vervullende ervaring. Het is werkelijk wonderbaarlijk wat er gebeurt als mensen niet alleen met elkaar zingen, maar ook met elkaar stil zijn, in een sfeer van én devotie én lichtheid.

Verheven stilte, daar gaat het om. Er zijn natuurlijk heel veel soorten stilte. Er is de ongemakkelijke stilte van: er is geen contact, maar ik weet ook niet wat ik kan zeggen. Er is de saaie of zelfs nare stilte van alleen zijn, terwijl je niet alleen wil zijn. Er is de verruimende stilte van niets hoeven, geen mensen om je heen en helemaal aan jezelf toekomen. Er is de verwachtingsvolle stilte voor de storm. Zo zou ik nog even kunnen doorgaan. Maar nu wil ik het hebben over de verheven stilte. De stilte waarin je als het ware opgetild wordt, waarin je je verbonden voelt, met anderen, of juist met iets mysterieus, onbevattelijks.

Daarbij past het woord devotie. Voor sommige mensen is dat een wat beklemmend woord, dat een associatie heeft van opgelegde plechtigheid, verplichte heiligheid. Het deed mij goed om onlangs een mooie beschrijving tegen te komen van wat devotie is: ontzag voor het mysterie. Dat ontzag kan ik als vanzelfsprekend voelen, ik hoef daarvoor eigenlijk alleen maar naar de sterrenhemel te kijken, of naar een zonsondergang, naar een oude boom, een moeder-eend met acht kleintjes. Ik hoef alleen maar naar mooie muziek te luisteren, een treffende foto te zien, een mooi gebouw, een stijlvol gedekte tafel, een aansprekend kunstwerk. Al die schoonheid kan mij stil maken en vervullen met ontzag. En al die schoonheid is uiteindelijk ook deel van een groter mysterie.

Het Lied van de Stilte
Dat soort devotie is geen luxe, is ook niet iets wat voor sommige mensen is weggelegd en voor anderen niet. Dat ontzag is een werkelijk noodzakelijk element voor een vervuld leven. Niet dat je de hele dag daarvoor hoeft in te ruimen, we hoeven niet allemaal monnik te zijn. Maar af en toe, ja, dat wel. Even 'ontkomen aan jezelf in sublieme rust'. Even weer weten: er is meer.

Die verheven stilte is precies wat we beogen met onze retraite-activiteiten. Waar we zingen en stil zijn. We verheffen daar de stilte door ons gezang. En we verheffen ons gezang door stil te zijn. We komen bijna als vanzelf terecht in devotie. Maar zwaar wordt het niet, we hechten eraan om steeds weer lichtheid in dat geheel te kunnen ervaren. Dit jaar breiden we ons aanbod op dit gebied weer wat verder uit. Behalve een weekend in februari en een kleine week begin juli organiseren we nu ook af en toe een retraitezondag. Aanvankelijk was ons plan om er een middag van te maken, zoals je in onze vorige nieuwsbrief hebt kunnen lezen. Maar eigenlijk is een dag veel beter. De eerste zondagretraite vindt plaats op 25 oktober aanstaande (die dag is trouwens uitgeroepen tot Dag van de Stilte). Dat vond ik een extra nieuwsbrief waard, ik wil je graag heel expliciet uitnodigen voor 'Het Lied van de Stilte', wat meteen de nieuwe naam is voor al onze retraites.

Wat zie ik voor me? 
We komen bijeen in een mooi kerkje in een stil dorpje, vlakbij Amsterdam. We drinken in stilte een kop thee of koffie, we brengen de ochtend door met het heel uitvoerig zingen van een of twee mantra's, met tussendoor stilte. We lunchen in stilte, misschien wil je even naar buiten, een wandeling maken door het dorpje of door de velden. Dan gaan we weer zingen, stil zijn met elkaar. Ik zal af en toe wat zeggen over de liederen die we zingen, zodat die nog meer kunnen gaan leven. Er zal wel eens gelachen worden, er zal wel eens een traan vallen, want we komen met elkaar op wezenlijker lagen. En het is allemaal welkom.

Zie jij het ook voor je? Heb je zin om mee te doen? Hieronder tref je wat meer praktische informatie aan.

Je bent van harte welkom.

Jan Kortie

Het Lied van de Stilte
Een zondagse zang- en stilteretraite o.l.v. Jan Kortie.

M.m.v. Sarah Jens, Marjo Brenters, Chantal Goossens en Eric van den Bergh.

Zondag 25 oktober 2015, 11.00-17.00 uur, in de kerk van Ransdorp. Ontvangst vanaf 10.30 uur.
 
Ransdorp ligt op 2 km van de ring van Amsterdam, 30 minuten fietsen vanaf Amsterdam CS en 20 minuten fietsen vanaf station Amsterdam Muiderpoort.
Er is voldoende (gratis) parkeergelegenheid (op 400 meter).

Prijs: € 85, inclusief lunch, koffie en thee. 

Reserveren kan via onze site: klik hier

Volgende data: 10 januari en 10 april 2016, opgeven daarvoor kan pas vanaf begin november.
 
Voor meer informatie over onze retraites: klik hier
 
Het Lied van de Stilte - meerdaags
 
Zang- en stilteretraites o.l.v. Jan Kortie
M.m.v. Sarah Jens, Marjo Brenters, Chantal Goossens en Eric van den Bergh.

Winterretraite: 
19-21 februari 2016, Baarlo. Binnenkort meer informatie op onze site.

Zomerretraite: 
3-8 juli 2016, Baarlo. Binnenkort meer informatie op onze site.
 
 
Wat een verhevenheid
Zondagse stilte brengt
Rust, zo subliem
Ik ontkom aan mezelf

Pure devotie werkt
Zanglustbevorderend
Ja, je bent welkom
(Vanaf, nou, half elf)