Is deze nieuwsbrief niet goed leesbaar, klik dan hier voor de online versie

  
 'We werken nergens aan, maar het werkt wel'
 
Dit soort mailtjes is eigenlijk altijd lastig, zeker de eerste zin, die nu gelukkig af is. Ik wil je namelijk uitnodigen voor onze volgende retraites. Ik wil daar dus graag iets uitnodigends over schrijven. Maar hoe doe ik dat, waar vind ik woorden om iets te beschrijven dat juist zn kracht, minstens ten dele, ontleent aan woordloosheid? 

De afgelopen zomer hebben we onze achtste retraite gehouden; dat was onze derde zomerweek. Daar waren ruim vijftig mensen, die natuurlijk allemaal hun eigen specifieke ervaring hebben gehad. Zo bezien hebben we eigenlijk niet één retraite gehouden, maar ruim vijftig retraites. Daarvan heb ik ter plekke natuurlijk iets kunnen zien, en achteraf heb ik er wat over kunnen lezen omdat deelnemers soms iets van hun ervaringen op papier zetten. Het doet ons als staf altijd goed om zo iets terug te horen van wat er gebeurd is. Het vervult mij keer op keer met verwondering en dankbaarheid als ik lees wat mensen zoal ervaren hebben. En het levert mooie, treffende uitspraken en inzichten op, waar ik zelf nooit op gekomen zou zijn. Al met al completeren ze het beeld van de retraites zoals ik dat tracht te beschrijven, we zullen daarom een aantal ervan onderaan dit mailtje opnemen.

Ik probeerde uit die reacties een soort van alomvattend citaat te vinden. Dat is natuurlijk mislukt, maar ik vond wel een zinnetje dat mij nu helpt om je te kunnen beschrijven wat we beogen. Iemand schreef: 'Dank voor de bedding om naar binnen te kunnen keren om me te herinneren wie ik ben'. Daar zitten drie interessante elementen in: herinneren, naar binnen keren en bedding. 

Het gaat inderdaad steeds weer om het herinneren van wie we zijn. Niet in theorie, niet in een concept. Nee, nu. Wie ben ik nu? Wat leeft er nu in mij? Dat vergt dan steeds weer de bereidheid om naar binnen te keren. In verwondering. En ook met moed. Want waarschijnlijk is niet alles wat we tegenkomen meteen even welkom. Maar het zingen neemt ons mee, en de stilte neemt ons mee. En de toegewijde aanwezigheid van anderen neemt ons mee. Naar vertraging, naar verdieping, naar verbinding. En uiteindelijk naar vreugde, uitbundigheid, dankbaarheid.

Wij als staf kunnen dat alles niet bewerkstelligen. Je doet het of je doet het niet. Of beter gezegd, je doet het altijd in jouw eigen tempo, en dat klopt per definitie, wat jijzelf of anderen daar ook van mogen denken. Wij kunnen eigenlijk niet meer doen dan de bedding daarvoor scheppen of helpen scheppen. Dat doen we graag. Door samen te zingen, door samen stil te zijn. Door hier of daar een stukje tekst, een blik, een hand. Door te zorgen voor bloemen, kaarsen en tissues. En door af en toe met elkaar te lachen, zodat je niet gaat denken dat dit alles vooral ernst vraagt.
 
De afgelopen jaren ben ik steeds enthousiaster geworden over deze retraites. Ik houd enorm van de eenvoud ervan. En ik zie de werkzaamheid: we werken nergens aan, maar het werkt wel! Het werkt in ons. HET werkt in ons.
 
Ik nodig jou dus heel graag uit om er bij te zijn. En besteed daar graag dit extra nieuwsbriefje aan.
 
Zoals je wellicht al in de vorige nieuwsbrieven gelezen hebt hebben we dit jaar drie varianten. 
 
 * Op zondagmiddag 13 november houden we een 'mini'retraite in de prachtige Vondelkerk in Amsterdam. Een voorproefje voor iedereen die het wel eens mee wil maken. Maar tegelijk ook een echte retraite-ervaring.
 
* Van 24 t/m 26 februari (dus niet begin februari, zoals eerder gemeld) doen we ons winterweekend. De inschrijving is geopend.
 
* Van 2 t/m 7 juli vindt meer de zomerweek plaats. De inschrijving daarvoor opent in maart, dan verschijnt ook de folder.
 
Op onze website vind je een uitvoerige beschrijving van deze activiteiten. 
 
Hartelijk welkom, ook namens de rest van de staf,

Jan Kortie
 
 
Zondagmiddagretraite Het Lied van de Stilte
 
Op zondag 13 november a.s. organiseren we onze zondagmiddagretraite in de Vondelkerk in Amsterdam. Een nieuwe vorm, een miniretraite. Een voorproefje misschien, maar toch ook een echte retraite-ervaring.

De middag duurt van 13.30 tot 17.30 uur, je bent welkom vanaf 13.00 uur. 

Meer informatie vind je op onze website.
Reserveren klik hier
 
Winterretraite Het Lied van de Stilte
 
Van vrijdagochtend 24 tot en met zondagmiddag 26 februari 2017 vindt voor de derde maal onze winterretraite plaats in Kasteel De Berckt in Baarlo. 

Op onze website tref je een uitvoeriger beschrijving hiervan aan.
Om te reserveren klik hier
 
Enkele reacties van deelnemers
 
'Ik heb ontdekt wat zingen doet. In de eerste plaats maakt het heel erg blij, maar er gebeurt veel meer. Er trilt iets los, iets wat ik moeilijk kan benoemen, maar het wil naar buiten. Ik merkte dat ik steeds meer moed kreeg en mijn stem durf te laten horen.'

'Heerlijk gezongen (ingetogen, uitgelaten, de longen uit mijn lijf en soms door mijn tranen heen).'
 
'Ik zinder en tril nog na. Dankbaar en ontroerd door de wijze waarop jullie het onbeschrijflijke, het numineuze, kunnen aanreiken: in een levende ervaring. Het is alsof je een sacrament ontvangt.'

'De kracht van het samenzijn is sterk voelbaar en de overgave op de gezichten zal mij lang heugen. Jullie aandacht en zuiverheid in alle eenvoud is oersterk.'

'Heb nog steeds een dikke smile die permanent aanwezig is, bovenop een aantal inzichten.'

'En dan is het wonderbaarlijk hoe het 'klopt', borrelt en bruist, en hoe ik spontaan antwoord krijg op allerlei lang gestelde vragen.'

'Ik kwam er flink overwerkt aan en vertrok zingend en gelukkig.'

'Dat het goed zou worden, wist ik van te voren, maar dat het zoveel voor me zou kunnen betekenen, kon ik niet bevroeden.'

'Diep respect voor de wijze waarop je mij en de anderen liefdevol gidst van de plek vr de angst, in de angst, naar achter de angst.'
 
'Als ik een auto was dan zou ik het gevoel hebben dat alles goed gesmeerd en weer zuiver afgesteld was, prima uitgelijnd, met de wasstraat en al.'

'De diepgaande samenzang, stilte en ook niet te vergeten de mystieke plek heeft mij diep geraakt.' 
 
'Zo fijn dat we ook af en toe heerlijk konden lachen.' 

'Het licht is aangegaan in mijn leven.'
  
 
Zie ons vertragen en
Zie ons verbinden en
Zie ons verdiepte,
Verstilde gemoed

Ach, het Mysterie werkt
Paradoxaalsgewijs
Wij werken nergens aan
Dan werkt Het goed